நண்பனே மறுமை காத்திருக்கிறது

நண்பனே உன்னாயுட்காலம் 
உன்னைவிட்டும் விரண்டோடுகிறது 
மண்ணறை உமக்காக 
எதிர்பார்த்திருக்கிறது 

மறுமையின் விளைநிலமான 
இவ்வுலகில் எவற்றை அறுவடைசெய்தாயோ 
அவற்றோடு மட்டும் உன் பயணம் 
ஆரம்பமாக இருக்கிறது 

தோழனே உனைப்படைத்த இறைவன் 
உனை விசாரிப்பதற்குமுன்
சுய விசாரணை செய்துகொள்
நாளை கைசேதப்பட நேரிடும் 

சினிமாவிலேன் மோகம்.....

சினிமாவெனும் சித்திரம் 
சிந்திக்க வழி செய்கிறதா 
சீரழித்து சிதைக்கின்றதா - என 
சினங்கொள்ளச்செய்கிறதே....


கலாச்சார மாசுபடுத்தல்களோடு 
கலங்கச்செய்யும் பல்லாயிரம் நிகழ்வுகள் 
சாதாரணமாய் அரங்கேறுகின்றது 
பொறுத்திடவும் முடிவதில்லை 
சரித்திரங்களும் மாறவில்லை 


தான் பெற்ற மகளை 
காமப்பேய்களுக்குப் பலிகொடுத்து 
சினிமாவில் சம்பாதித்திட அதன் 
மோகமேன் கண்ணை மறைத்திருக்கிறது 

என் பொற்காலம்......

விடியலின் சூரியன் 

உலகுக்கு வளக்காகிறது 

என் நிதர்சன வாழ்க்கைக்கு 

உதயசூரியன் நீயாகிறாய் 

உன்னதமான காதலோடு 

உறவுக்குள் உள்வாங்கினாய் 

எதிர்பார்ப்புகளுக்கதிகமாக 

எல்லாமே உகந்தளித்தாய் 

உன்னன்பில் திளைத்துவிட்டேன் 

அதிமதுரமாய் உறைந்துவிட்டேன் 

உன்தோள்மீது சாயும் பொழுதுகளை மட்டும் 

என்பொற்காலமாய் உணர்கிறேன் 

கருணை காட்டுவாயா ??

காத்தால மாடுமேய்க்க போனவரை

கருக்கலிலும் காணலியே

பாழாப்போன காதலால

பகலிரவா தவிப்புத்தான்

ஆத்து மேட்டுக்கரையில

இந்த மனுசனின் இறுக்கத்தில்

இன்னுந்தான் கிறக்கமெனக்கு

பின்னால ஒடியாந்து முன்னால வச்ச முத்தம்

இச்சென்று இன்னுந்தான் கேட்குது

தீயசெயல்கள் தீயாகிறது

தாய்ப்பால் தேடும் பாலகனுக்கு 

தாகம்தீர்த்திட மதுகொடுக்கும் உலகமிது 

வேடிக்கையின் விளையாட்டா - இல்லை 

விபரீதத்தின் அத்திவாரமா புரியவில்லை 

பச்சைமரத்தாணிபோல் பதிந்திடும் 

பாதகங்களற்ற செயல்கள் மறந்து 

வளரும் முளையினை தளிரும்போதே 

நஞ்சூட்டுகின்ற வக்கிரங்கள் 

தாயின் மார்பில் அருந்திய அமுத விவேகத்தில் 

தனைமறந்த குழந்தை  கவ்வும்போது 

தலைமீது தட்டிவிட்ட தாயின் செயல் 

தழும்பாய் நிலைகொள்கிறது சிசுவுக்கு

அன்பே உன் மடிவேண்டும்

அன்பே என்றுமுன் மடிவேண்டும்

அன்புள்ளமுன் துணைவேண்டும்

காதலர்களாய் வாழ்ந்திட வேண்டும்

கானங்கள் பல இசைத்திட வேண்டும்

இன்பங்களுன்னால் அடைந்திட வேண்டும்

இனியொரு உலகம் மறந்திட வேண்டும்

சொந்தங்கள் நாமாய் மாறிட வேண்டும்

சரித்திரமே எம்மால் புகழ்பெற வேண்டும் 

தித்திப்போடென்றும் திகள வேண்டும் 

மறதியிலும் உன்னை நினைத்திட வேண்டும் 

காதலுக்குப் பாடம் கற்றுத்தர வேண்டும் 

கலியுகமே வியக்கும் காதலர்களாக வேண்டும் 

ஈழத்துப் பாலகன்

அன்னை கருவறையில் ஒலி்த்தது
அனியாயக்காரரின் அத்துமீறிய கொலைவெறி 
கருவறையிலும் வேதனையடைந்தேன் 
அன்னைவழி அவலங்களுடன் 


தினமும் கதறியழுவாள் 
தினமும் வெருண்டோடுவாள் 
என்ன நடக்கிறதென்றுபுரியாது 
என் மூச்சைக் கைபிடித்துக் காத்திருந்தேன் 


நான் பிறந்தபோது அம்மாவென்றழைக்கமறந்து 
ஐயோ என்றழுததென்மனம் 
சின்னாபின்னமாகிய உடல்களும் 
சிதறிக்கிடந்த இரத்தங்களுக்கும் நடுவில் 
என் உலகத்து ஜனனம் 


நான் பசியால் அழுதபோது 
பட்டிணியில் கிடந்த என்தாயின் 
மார்பில் தொங்கியும் 
வரமறுத்த பாலுக்காய் கதறிஅழுதேன்