புத்தாண்டே...புதுவரவே.

ஈராயிரத்துப்பத்து வருடங்கள் 

ஒரு நொடியில் கடந்ததுபோல் 

புத்தம் புதியதுவாய் 

மலர்வதோடு மறைகின்றாய் 

உன்னுள் அகப்பட்ட 

உயிர்களின் அலறல்களும் 

சீற்றங்களில் சிதறிய 

மனிதர்களின் ஆசைகளும் 

அங்காங்கே ஒலிக்கிறதே..

எதிர்பார்த்திருக்கிறேன் .....

அன்புநிறைந்தவனே எனை
ஆட்சி செய்தவனே உன்
பிரிவைத் தந்து என்றும் உன்
தவிப்பில் தத்தளிக்க விட்டாயே...


நீ வேண்டும் என்னருகில் 
உன்மார்மீது சாய வேண்டும் 
உன்விரல்கள் தலைகோர வேண்டும் 
உன் பாசமுத்தம் என்
நெற்றி தழுவ வேண்டும்

மாமியாரான தாயவள்

மாமியென்ற பந்தமும் 
மருமகளென்ற சொந்தமும்
காலாகாலம் கைகலப்பில்
திருத்தம் கண்டிரா தொடர்கதையாய்


கணவனின் தாயவளை 
என்தாய் போன்றவளென்று 
நண்மை செய்துவிடின் 
நலம் காணலாமதிகம் 

சிறகொடிந்த பறவைகள்

சின்னஞ்சிறுசுகளாய்
சிதறித்திரிந்த சிட்டுகளாய்
கவலைகளறிந்திராத
வேளைகளோடு பயணித்தோம்


தந்தை உழைத்திருக்க
தாயும் அரவணைக்க
சகோதரப் பாசங்களுடன்
சந்தோசமே காலங்கள்

நீபோதும் இவ்வுலகில்

அன்பே உன் வதனமலர்வில் 

அகிலம் மறக்கின்றேன்

ஆதாரமற்ற வாழ்வில் 

உனையடைந்து மகிழ்கின்றேன்

உன்னாசை தீர்த்திட 

உயிராய் நானிருப்பேன் 

உத்தமனாய் வலம்வந்து 

ஊடலோடு கலந்திடுவேன் 

அதிகாரியாயிரு

மனமே இல்லாத அதிகாரியாய்
மனிதனை மேய்த்து 

மனிதன் பிழைக்கிறான் 

உழைப்பைச்சுறண்டி உயர்வடைகிறான் 


ஏய் மனிதா......
இன்றையதினம் உனதானதால் 
ஆட்டிப்படைக்கிறாய் முடியும்வரை
தொழிலாழியானவனும் மனிதனடா

அச்சங்கொண்டு அடங்கிடாதே....

சொல்வதற்கு துணிந்துநில் 
வெல்வதற்கு எழுந்துநில் 
மாற்றானின் செய்கையில் 
அச்சங்கொண்டு அடங்கிடாதே


ஆளப் பிறந்தவனென்று 
ஆட்டிப் படைப்பவனையோ
வாதப் பிறவியென்று
விவாதம் செய்பவனையோ..
அச்சங்கொண்டு அடங்கிடாதே...