உளமிங்கு அழுகிறது........

கறுத்த பையன் 

கருநாவப் பழங்கொண்டு 

கருவிழிப் பார்வையில் 

கருத்துகள் பல சொல்லுகிறான் 

வெயில் காலமிது 

வியர்க்கிறது தேகம் 

வண்டியெதையும் காணவில்லை 

வாங்கிடத்தான் யாருமில்லை 

அரிசி கறி வாங்கிட

வேறு வழி ஏதுமின்றி 

வள்ளியம்மாள் காத்திருப்பாள் 

வெறும் பானை சட்டிகளோடு 

கற்றுத்தேறும் வயசெனக்கு 

கல்விக் கூடம் செல்லவில்லை 

விதிசெய்த விளையாட்டில் 

வியாபாரியாகிவிட்டேன் 

விற்கிறேன் வயிற்றுப் பசிக்காய் 

விலைபோகிறது இளமையுந்தான் 

வீதியோரத்து அவலமாகி 

விடைதேடுகிறேன் விடியலுக்காய் 

உயிராய்ப் பிறந்ததையிட்டு 

உளமிங்கு அழுகிறது 

விலைமட்டும் பேசாதீர்கள் 

வேதனை தீர்க்க வகைசெய்யுங்கள் 

குறிப்பு : தோழன் முஸம்மிலின் படத்திற்காக எழுதிய கவிதைவரிகள் மிக்க நன்றி நண்பா....... இந்தப் படத்தினை கண்ட போது கனத்துவிட்டது உள்ளம்

புதிய இலங்கையுன்னால்........

பல்லாயிரம் வருட வரலாற்றில் 
இலங்கைத் தலைவர்களுள் உன் அவதாரம் 
இன்று யாழ் மண்ணில் உன் வரவு கண்டு 
உண்மை உணர்வுகளுடன் மெய்ச்சிலிர்க்கிறது 

வாய்ப் பேச்சு அரசியல் வாதிகளின் வாயடைத்து 
உண்மை அரசியல் வழி எதுவென்றுணர்த்தி
வறியவர்களின் வாய் மொழி கேட்டு 
புத்துணரச்சியும் வழங்கி நிற்கின்றாய்  

வாக்கிடும் காலம் மட்டும் வாதங்கள் செய்து 
வெற்றியாளர்களாய் மகுடம் சூடிவிட்டு 
வறியவன் பிச்சையில் அரியாசனமேறி 
வந்த வழி மறந்த சல்லாப வாழ்வவர்களுக்கு 

மக்களறியா மொழிச்சொற்களானாலும் 
மகிழ்வு தரும் மென்மை கொண்டு 
அன்னியோன்யமாய் அரவணைத்து 
பாசப் பரிமாற்றத்தில் மனசிங்கு அழுகிறது 
ஆனந்தக் கண்ணீர்களோடு 

எத்தனை தலைமைகள் ஆண்டிருந்தும் 
அதே ஆண்டியாய் வாழ்க்கை 
உன் காலடித் தடம் கண்டு 
யாழ் அன்னையும் அழுகிறாள் மகிழ்ந்து 

என்ன செய்தாயோ எதைச் செய்வாயோ 
நீயே உனக்கு அத்தாட்சி 
உன் வருகையில் வரம் கிடைத்திட்டதாய் 
வளரும் குழந்தையும் மகிழ்கிறதிங்கு 

அடித்தவனே அணைக்கிறானென்று 
திரும்பியுனைப் பார்க்கிறது உலகம் 
தீண்டாதோரும் திகைத்திடுமளவு 
தீர்வுகளைத் தொடர்ந்திடு மகிழ்ந்து 

அஷ்தமனக் காலங்களோடு 
அழுது புரண்ட நாட்கள் மறக்க 
அன்னையாய் உச்சிமோர்ந்து 
அகம் நிறைந்த அபிவிருத்திகளைத் தந்துவிடு 

புதியதோர் உலகம் படைக்க 
புத்துணர்வும் உன்னால் பிறந்திருக்கிறது 
புதுமைப் புரட்சியமைத்து 
புதிய தலைவனாய் தொடர்ந்திடு 
புதிய இலங்கையையும் அமைந்திடும் 

இரண்டாம் உயிருக்கொரு வாழ்த்து

கவிஞர்களின் மன்றில்
கவிதைகளின் அலங்காரங்கள்
வார்தைகளின் ஜாலங்களால்
கோலமிடுகிறோம் கவிதைகளாய்

உனக்கென என் உள்ளத்தில்
கவி வரிகளாய்த்தான் ஊற்றெடுக்கிறது
வாழ்த்தவொரு சந்தர்ப்பமெனக்கொண்டு
வரிகளமைக்கிறேன் வாழ்க வென்று

பாலமுனைக் கவித்தாய் பெற்றெடுத்த
இளவல் நீ என்று மகிழ்கிறாளெம்தாய்
உனை ஈன்றதாயின் இறுமாப்பில்
உணர்வுகளும் அஸ்தமித்திருக்கும்
நலமாய் வாழ “அமீர் மூமினையும்” வாழ்த்துகிறேன்

சிந்தும் உன் சிந்தனைகளை
செதுக்கியதால் கவிதைக் கருவேற்று
இன்று “இரண்டாம் உயிர்” என்று
கையில் குழந்தையாய் பிரசவித்திருக்கிறாய்

நீ யாகிய முதலாம் உயிர்
ஈன்றிருக்கும் கவிதைகளின் தொகுப்பை
மற்றொரு உயிராய்க் கொண்டிருப்பாய் போலும்
இவ்வுயிரும்  பேறுகளைடைந்திட வாழ்த்துகிறேன்

பாலமுனை பாறுக் ஆசுகவி அன்புடீன் - என
முத்தாய் எம் முன்னோடிகளின் வழியில்
பல கவிச் செல்வங்களின் சேமிப்பில்
சொத்தாய் சேர்கிறாய் நீயும்  - வாழ்க பல்லாண்டு

கல்வி உணர்வாளனாய் உம்பயணத்தில்
கவிதை எனும் ஆயுதமுன் கையில்
எம் சமுகத்துக் களை பிடுங்க
கூர்மையாக்கிடு உன் கவிதைகளை 

பாலமுனை பஸ்மில் என்றிருந்தாய் 
இன்று பாவலர் பஸ்மிலாய் உன் அவதாரம் 
கவியுலகில் என்றும் புலவராய்த் திகள 
பெருமையுடன் வாழ்த்துகிறேன் 

நீ செல்லும் பாதையில் 
நானும் இருக்கிறேனென்று மகிழ்கிறேன் 
உன்பாதையில் என்றும் வெற்றிகளை 
இறைவன் தந்திட இருகரமேந்துகிறேன் 
வாழ்க வாழ்க ஈருலக வெற்றியோடு வாழ்க 

நிம்மதி வேண்டும் ...??

நிம்மதி தொலைத்து நிம்மதி தேடும் 

நிர்க்கதியற்ற மானிடனே - நீ 

நின்று நிதானித்து நிமிர்ந்து பார் 

நின் நிம்மதி உன்னை கேலி செய்யும் 

ஆசைக்கு அடிபணிந்து 

பேராசையுடன் போர்தொடுத்து 

சொற்ப வாழ்நாள் உனதென்று மறந்து 

அற்ப சுகங்களுக்காய் அலைகிறாய் 

கொடை வெறுக்கும் கருமியாய் 

கண்மூடிய மானிடனாய் 

நாளைக்காய்  சேர்த்து வைத்து 

இன்றய நிம்மதிக்குத் தீ இடுகிறாய் 

இம்மியளவும் இறைவனை மறந்து

அவன் வழி நிம்மதி மறுத்து 

படைப்புகளுக்கே அடிமையாகி 

பாரிதவிக்கிறாய் நிம்மதிக்காய் 

குழந்தையாய் நீ இருந்தபோது 

அடைந்திருந்த நிம்மதி போல்  

குழந்தை மனங்கொண்டு 

அனைத்தையும் ஆண்டு பார் 

நிம்மதி உன்னிடமே சரணடைந்திடும் 

தோல்விகண்டு வெற்றிகொள்

தோல்வி கண்டு துவண்டிடாதே 
வெற்றி நோக்கி வெருண்டு எழு 
எதனால் தோல்வியென்று கண்டு 
துடைத்தெறிந்திடு வெற்றிக்காய் 

தோல்வியால் அச்சங்கொண்டு 
வெற்றியைத் தூரமாக்கி 
தோல்விக்கே இன்னும் உரமூட்டி
தோற்றிடாதே உன் வாழ்வில் 

சுற்றார் கூற்றில் சுறுண்டு 
சுவர்களுக்குள் சிக்குண்டு 
சிதைத்திடாதே உன்னை 
சினங்கொண்டெளு -உன்
சீற்றம் வெற்றிகளைத் தேடித்தரும் 

உற்றார் உனக்கு ஊட்டிடும் 
உண்மையான உரைகளை ஏற்று 
சுற்றும் முற்றும் உற்றுப்பார் 
உன்னருகில் காண்பாய் வெற்றிகளை 

எத்தனை முறை வீழ்ந்திருப்பாய் 
உன் தத்திமித்தும் பருவத்தில் 
எழுந்திராவிட்டால் நடந்திருப்பீரா இன்று 
உனைத் தூக்கிவிட நாங்களுண்டு 
எழுந்துநட வெற்றி நோக்கி 

வயதுகள் உனைக் கடந்து செல்லும் 
விடுபட்டவைகள் மீண்டும் திரும்பிடாது  
நாளைய வயது  உன் தவறுணர்த்துமுன் 
இன்றய வயதின் தேவைகளை அகற்றிடு....

தோற்றாயென்று தூற்றுவோருக்கு 
வென்றாயென்று வெதும்பிட 
வகுத்து நட உன்வழியில் - நாளை 
என் வீரத்தாய் நீயாவாய் 

சென்னை மழை........

மழை வேண்டுமென்று 
மடிப்பிச்சை வேண்டியோரும் 
மழைத்தூறலின் மத்தாப்பில் 
மகிழ்ந்து மனம் நிறைவடைந்தோரும் 
மண்டியிட்டு அழுகிறார்கள் 

இறைவனின் அருளாய் வந்து 
வறட்சியென்னும் நோயகற்றி 
செழுப்பின் அழகுகளோடு 
அலங்காரமிடும் பூமித்தாய் -இன்று
என்று நீ ஓய்வாயென அழுகிறாள் 

உலகமெல்லாம் மழைபெய்தும் 
சென்னை மழையென்று அவலமாகி 
அன்றாடத்தவிப்புகளோடு மக்களை 
அல்லல் படச்செய்தமையால் 
கண்ணீர் மழையின்னும் ஓயலியே......

இறைவன் நாடினாலன்றி 
சரிசெய்திட முடிந்திடாத 
இயற்கை அனரத்தமிது 
வல்ல நாயன் இரக்கமுடையவன் 
மனமுருகி மன்றாடுங்கள் அவனிடமே....

துரோகத்தால் நரகமுனக்கு

துரோக அரங்கேற்றத்தினை 
துச்சமாய்த் துணிந்து செய்து 
துணைவனின் துறவுக்கு 
தூண்டியதுன் காமம் 

வேண்டியது வேண்டுமென்று 
நீ வேண்டாத போதும் - ஒரு 
ஆண்மகனாய் உனக்காக 
ஆசைகளுக்கு விலங்கிட்டு 
அடிமையாகினான் அவலங்களுக்கு 

ஏழ்மையாய் அவன் பிறந்து 
ஏளன வாழ்வை ஏற்க மறுத்து 
நாட்டாரின் வழமைகளுடன் 
நாடு கடத்தப்பட்டானே - அவனது 
குற்றமா நீ செய்யும் துரோகம் 

ஒவ்வொரு நொடியும் 
உணர்வுகளை இறுக்கி வைத்து 
சோகங்களின் சுமைகளை 
உமது சுகத்திற்காகச் சுமக்கிறானே 
எப்படி நீ குற்றம் சுமத்துகிறாய் 

ஆசையாய் உனைக்காண 
அன்புச் சுமைகளோடு வந்தவனுக்கு 
அடிவயிற்றுச் சுமையில் 
அன்னியனின் அசிங்கத்தினை 
இவன் தலையில் இடியாய் இறக்கின்றாயே....

என்ன இது அனியாயம் 
பெண்ணினத்துக்கே அவமானமுன்னால் 
அப்பாவி அவன் செய்யாத குற்றத்தில் 
ஆயுட்காலத் தண்டனையுன்னால் 
ஏற்றிருப்பதுவும் தகுமோ.......

இச்சைக்கு இசைந்து 
இன்னல்களை விலைக்கு வாங்கி 
இடிபாடுகளுடனான வாழ்வை விட 
இறைவனுக்கு அஞ்சி இனிய நல்லறத்துடன் 
இன்புற வாழ்ந்திட வேண்டாமா.....????
சிந்திப்பீராக.......................................................!!!!




நான் கண்ட ஒரு அனியாயம் என் மனதைத் தைத்த வண்ணமிருந்தது கட்டியவளின் துரோகம் கணவனுக்காகியதால் கைவிட்டு விட்டு மரணத்தினை தேடிக்கொண்டான் துரோகமிளைத்தவளுக்கு தண்டனை எதுவுமற்று உலவுகிறாள் இவ்வுலகில் மறுமையில் இறைவனின் பிடியிலிருந்து தப்பிவிட முடியாது என்பதை மறந்தவளாக...... காலம் பதில் தரும்