மன்னித்தது என்மனம்....

வேசமற்ற பாசமொன்றை விதைத்து
என் தாயற்ற தாயனவளேயுனை 
தங்கம் என்ற குணமென்று 
தாங்கினேனே என்நெஞ்சில் 


என் காதலியாகவோ 
எனைச்சேர்ந்த தாரமாகவோ 
வென்றிடாத பாசத்தினுச்சத்தை
உறவுகளின் மேன்மையானவளாய்
அடைந்திருந்தாய்.....

நா...காத்து நலம்பெற

நான் செய்திடுவேனென்று 
சொற்களோடு மறந்து 
நாள்முழுக்க காக்கவைத்து 
வாக்குறுதியும் மறந்துவிடுவதேன்


சொன்னபடி நடந்திடுவானென
நாளெல்லாம் காத்திருந்து 
பலதிட்டம் இவனடைந்து 
பரிதவித்து தோற்கின்றான் 

தரணியில் பிறந்தபயன்...

பசிக்குக் கையேந்திய

பச்சிளம் குழந்தைக்கு

இல்யென்று மனமும்

எப்படியப்பா சொல்கிறது

யாரோ விட்டதவறில்

வீதிக்கு வந்துவிட்ட

மனித(உன்)குலத்தின் அவலமிது

உன்கடமை மறந்துவிட்டாய்

ஏற்றத்தாழ்வு

இணைந்திருக்கும் வாழ்க்கையில்

ஏழை நிலை உணர

ஏனுள்ளம் நாடவில்லை

வாகனப் பவணியுன்

வருகையென்றும் நிலைத்திடுமா

வழியிலுள்ள ஓர்தடங்கல்

உன்நிலையும் மாற்றிடுமே...

நீயறியா கஞ்சத்தனமுன்

அகத்திரையினை மறைத்திருக்கு

கண்மூடும் வேளையிலே

கைசேதப் படுவாயே...

தயவுதேடுகின்ற ஓருயிரை

தத்தெடுத்தேனும் வழிசெய்திடு

தரணியில் பிறந்தபயன்

அடைந்தபலன் கிடைத்துவிடும்

அனாதையெடி உன்னால்......

அனாதையடி நானும்

அதாரமில்லையெடி உன்னால்

நீ மறுத்த அன்பைத்தேடி

அனாதரவாய் தவிக்கிறேனடி

குழைந்து வழைந்து

நகம்கடித்து நாணித்தாய்

குழந்தை மனமுனக்கென

உள்ளமுனை தரிசித்தது

உணர்ந்த நட்பு....

உதிரும் பொழுதுகளை 
பசுமை நினைவுகளோடு 
உயிர்ப்பித்து மறைந்தவளே
உன் தரிசனம் எப்போது..


கபடமற்ற உள்ளத்திற்கு 
காதலை காவலனாக்கி 
பூட்டிவைத்துச் சென்றாயே
விடுதலையும் தாராயோ...

கைகொடுக்கும் நட்புலகம்

தட்டுத்தடுமாறி தாவிப்பிடித்து 
தவழ்ந்து வரும் தங்கமேயுனை
அன்புக்கரம் நீட்டி 
அகமகிழ்வுடன் காத்திருக்கிறேன்


அஞ்சாநெஞ்சமுனக்கு 
ஆனதெல்லாம் சொல்லிவிட்டாய்
ஆற்றல் இருந்தமையால்
அறிவுக்கண் திறந்துவிட்டாய்

மனங்கலங்காதே...

காதல் என்றுரைத்து

திசைமாறும் வாழ்வற்று

சிதைந்திடா உணர்வுகளுடன்

காத்திருக்கிறாய் உன்துணைக்காக

காண்போரை நாடவில்லை

கைகோர்த்தும் நடக்கவில்லை

சமூகத்திரையினில்

உன்சரித்திரம் சிறந்ததே..